منطقه مورد مطالعه شامل کمربند کوهستانی زاگرس و حاشیه های ساحلی واقع در جنوب آن می باشد و گسلش زمین لرزه ای آن، غالبا دارای سازوکار معکوس و یا رانده است. در این پژوهش، منطقه مورد مطالعه بر اساس ویژگی های زمین شناختی به 14 ایالت تقسیم بندی گردید و سپس پارامترهای لرزه خیزی آن ها محاسبه شد.براین اساس، ایالت های دچار حداکثر نرخ فعالیت لرزه ای معرفی شدند و پرخطرترین ایالت از نظر احتمال رخداد زمین لرزه ها معرفی گردید. افزون بر این شش روند لرزه زای اصلی شمالی - جنوبی نیز در منطقه زاگرس تشخیص داده شد که تنها یکی از آن ها (سامانه گسلی قطر - کازرون) با گسیختگی های سطحی همراه شده است.

موقعیت زمین شناسی و گسل های ایران، در طول تاریخ باعث رویداد زمین لرزه های ویرانگر در این کشور شده است. ارزیابی خطر لرزه ای شهر تهران به عنوان پایتخت و مناطق حومه آن به دلیل تأثیر گذاری مستقیم بر شهر تهران، از دیدگاه زلزله و خطرات و خسارات احتمالی حاصل از زلزله های محتمل برای مقاوم سازی مناطق پر خطر تر و ضعیف تر و همچنین ایجاد امکانات مناسب برای زمان بحران بسیار ضروری می باشد. محدوده هشتگرد با توجه به نزدیکی جغرافیایی به شهر تهران دارای فعالیت لرزه خیزی بالایی است و این امر در کنار ساخت و ساز های شهر جدید هشتگرد که سبب افزایش بی رویه تراکم انسانی و شهر ی سال های اخیر منطقه شده نیاز منطقه را به بررسی های دقیق تر و اصولی تر از منظر لرزه خیزی و خطر پذیری لرزه ای ویژه می سازد. دراین پژوهش با استفاده از روش متداول تحلیل احتمالی خطر زمین لرزه، منطقه مورد مطالعه تا شعاع 250 کیلومتری مورد مطالعات لرزه خیزی قرار گرفته و از طریق تحلیل نتایج حاصله وضعیت خطر پذیری لرزه ای منطقه برآورد گردید. در بررسی های صورت گرفته مناطق شمال و شرق منطقه از تراکم گسل های بیشتری برخوردار است همچنین با توجه به نقشه هم شتاب برای دوره بازگشت 475 سال بیشینه مقادیر در نوار شمالی و شمال شرقی بصورت پهنه های گسسته و همچنین در جنوب غربی شهر هشتگرد در منطقه نجم آباد مشاهده می گردد. حاشیه جنوبی استان البرز به طور کلی دارای پهنه های با شتاب نسبی کمتری می باشد شهر هشتگرد در منطقه خطر بالا در بازه شتاب 0. 46-0. 38g قرار می گیرد. همچنین نقشه هم شتاب برای دوره بازگشت 2475 سال نشان می دهد بیشینه مقادیر در نواحی جنوب هشتگرد می گردد و شهر هشتگرد در محدوده با بازه شتاب بیش از 0. 83-0. 65 g قرار دارد.

شناسایی چشمه های لرزه ای مهم ترین مرحله  از تحلیل خطر لرزه ای است. این مقاله با استفاده از رویکرد لرزه زمین ساختی یک پهنه بندی جدید برای منطقه فرورانشی مکران که نرخ لرزه خیزی پائینی دارد، ارائه می دهد. در رویکرد لرزه زمین ساختی کمبود اطلاعات لرزه ای، با اطلاعاتی نظیر اطلاعات ژئوفیزیکی، زمین ساختی، ژئودزی و تکیه بر فرض تشابه و قیاس زمین ساختی پهنه ها جبران می شود. اخیرا مطالعات میدانی زمین شناختی، زلزله شناختی و ژئودزی گسترده ای در مکران انجام شده است. با استفاده از اطلاعات جدید درباره قطعه بندی ابرراندگی، لرزه خیزی، هندسه و شیب فرورانش، مکران به 14 پهنه لرزه ای تقسیم شده است. سه مورد از این پهنه های لرزه ای به طور کامل دارای ویژگی های فرورانشی و بقیه دارای ویژگی های قاره ای هستند. چشمه های لرزه ای سه بعدی در بازه های عمقی مختلف تعریف شدند تا بتوان هندسه فرورانش را به خوبی توصیف کرد. برای نمونه، زمین لرزه های نرمال با عمق کانونی متوسط (75-40 کیلومتر) در رابطه با خمش سنگ کره اقیانوسی در حال فرورانش هستند و زمین لرز های ابرراندگی در ارتباط با منطقه ابرراندگی هستند که در بازه عمقی بین 20 الی 40 کیلومتر است. در پهنه بندی ارائه شده ابرراندگی مکران به دو پهنه شرقی و غربی تقسیم شده که قسمت غربی آن قفل شدگی بسیار کمتری از قسمت شرقی دارد. پهنه های مرتبط با دو لبه شرقی و غربی مکران نیز به ترتیب تحت تاثیر سامانه گسله های قاره ای راستالغز چپ بر اورناچ نال-چمن و راستالغز راست بر میناب-زندان-پالامی هستند. با توجه به نرخ کرنش زیاد مشاهده شده، پهنه بندی لرزه ای جدید بالاترین خطر لرزه ای را در دو منطقه تبدیلی پیش بینی می کند. به علت نسبت قفل شدگی بسیار بیشتر، خطر زمین لرزه و سونامی در شرق مکران بسیار بالاتر از غرب مکران خواهد بود. انتظار می رود ایرانشهر دارای سطح خطر لرزه ای بالایی باشد چون در تقاطع سامانه گسله ای لبه غربی منطقه زمین درز سیستان و سامانه گسله ای شرقی- غربی جنوب فروافتادگی جازموریان واقع شده و علاوه بر آن بر روی پهنه لرزه ای مسبب زمین لرزه های با عمق متوسط قرار می گیرد.

بررسی تکتونیک لرزه ای (سیستم شبکه گسلها) و سوابق زمین لرزه های دستگاهی منطقه حاکی از وجود پهنه های فعال لرزه خیز در سطح منطقه شهری ارومیه است. بررسی تاثیرات زلزله ها نشان می دهد که شرایط زمین شناسی منطقه (ساختگاه و لندفرم ساختمان زمین) تاثیر بسزایی بر حرکت زمین دارند. در این مطالعه ویژگی های زمین شناسی، داده های لرزه ای و داده های گسلی محلی جهت تحلیل شدت زمین لرزش مورد استفاده قرار می گیرد. مدلهای تجربی زیادی در ارتباط زمین شناسی و میزان شدت زلزله توسط محققین پیشنهاد شده است. لذا در این مطالعه برای برآورد پارامترهای مهم مورد نیاز جنبش نیرومند زمین از داده های لرزه ای دستگاهی ثبت شده و داده های گسلها و زمین شناسی با استفاده از مدل تجربی سابتا و همکاران استفاده شد. بدین وسیله پهنه های با درجات متفاوت شتاب منطقه با بهره گیری از مدل مذکور در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی مشخص گردید. نتایج حاصله تغییر پذیری شتاب 035/0 تا 33/0 (g) را در منطقه شهری ارومیه نشان می دهد که این نشان دهنده لرزه خیزی منطقه است.

شهر جدید هشتگرد، در غرب استان البرز و در دامنه جنوبی رشته کوه‌های البرز بر روی رسوبات آبرفتی واقع شده است. وقوع زمین‌لرزه‌ها بیانگر نرخ لرزه‌خیزی بالا در منطقه است. هدف اصلی از این مطالعه، توجه به این مسئله است که شهر جدید هشتگرد، شهری در حال توسعه است لذا توجه به شرایط لرزه‌خیزی و پارامترهای لرزه‌ای نقش مهمی در گسترس مناسب و پایداری سازه‌های مهندسی در طی رخ داده‌های لرزه‌ای آینده خواهد داشت. در این مطالعه بر اساس کاتالوگ زمین‌لرزه‌ها و موقعیت گسل‌های فعال به عنوان داده‌های اولیه، سرچشمه‌های لرزه زا در منطقه شناسایی شده است. در مرحله بعد پارامترهای لرزه‌خیزی تعیین شده‌اند. سپس بر اساس مطالعات تحلیل خطر احتمالاتی برای دوره بازگشت 475 ساله برای شهر هشتگرد با استفاده از نرم‌افزارهای تحلیل خطر زمین‌لرزه، نقشه‌های پهنه‌بندی شتاب زمین و منحنی‌های خطر یکنواخت تهیه شده است. با توجه به گمانه‌های موجود در منطقه تأثیر ضریب بزرگنمایی خاک بر روی شتاب در نظر گرفته شده است. تحلیل خطر زمین‌لرزه در شهر جدید هشتگرد به‌صورت احتمالی بیانگر شتاب بسیار بالا در بخش گسترده‌ای از شهر است. با تأثیر ضریب بزرگنمایی بر روی شتاب سنگ‌بستر میزان شتاب بر روی سطح زمین برابر مقدار (g40 /0) برآورد شده است. گستره شهر جدید هشتگرد دارای شتاب های متفاوت است و نیازمند طراحی‌های متفاوت در مورد سازه‌های مهندسی در مناطق مختلف می‌باشد.

حرکت گسل ها باعث رها شدن انرژی ذخیره شده، بروز زلزله، تلفات جانی و خسارت های مالی فراوان به ویژه در مناطق شهری می شود. در این راستا مدل فضایی چند معیاری، که دارای ساختاری تحلیلی بر مبنای مکان می باشد، می تواند به طور نامحدود متغیرهای رخداد زمین لرزه را با ارایه وزن های درون گروهی و بین گروهی بررسی نماید. این مدل بر اساس ارزیابی چندمتغیره که در علوم ریاضی و آمار برای تحلیل بین متغیرهای مختلف به کار می رود، فراهم شده است. از آنجایی که در برآورد توان لرزه خیزی یک محیط عناصر و عوامل متفاوت فراوانی تاثیرگذار هستند در نتیجه اثر هر کدام از پارامترها، بر روی توان لرزه خیزی محیط متفاوت است. ارزیابی چندمتغیره فضایی، توان همدیده بانی همه عناصر و عوامل موثر در برآورد توان لرزه خیزی را به صورت یکجا دارا است و نتایج مطلوب و منطقی را به صورت مکانی و نقشه ارایه می دهد. در این پژوهش با استفاده از این مدل و استفاده از اطلاعات زمین مرجع موجود و همچنین استفاده از تئوری های حاکم در خصوص پتانسیل رخداد زمین لرزه در محیط، رخداد زمین لرزه در استان کردستان به تفکیک شهرستان پهنه بندی شده است. در مجموع از تمام مساحت استان 26.23 درصد در پهنه با خطر بالا، 65 درصد در پهنه با خطر پایین قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که نوار غربی در پهنه با خطر بالا، نوار مرکزی در پهنه با خطر متوسط و نوار شرقی در پهنه با خطر کم واقع شده است. پارامترهای مورد استفاده در این پهنه بندی شامل تعداد گسل، فاصله از خطوط گسل، جهت گسل، کانون های رخداد زمین لرزه، بررسی تمام ویژگی های برداشت شده از یک نقطه کانونی لرزه ای مانند بزرگای زمین لرزه، عمق رخداد زمین لرزه، تراکم زمین لرزه در یک محیط و وضعیت ساختار لیتولوژیکی می باشد.

در این مطالعه پهنه بندی خطر زمین لرزه بر روی سنگ بستر برای بیشینه شتاب زمین به روش تعینی و احتمالاتی در استان فارس انجام گردید. فهرست نامه ی یکنواختی تا سال 2016 شامل زمین لرزه های تاریخی و دستگاهی با بزرگای بیشتر از 4 در مقیاس Mw تهیه شد. با توجه به روند گسل ها و زمین شناسی منطقه، 23 چشمه بالقوه زمین لرزه به صورت پهنه ای در این منطقه در نظر گرفته شده و پارامترهای لرزه خیزی محاسبه گردید. در روش احتمالاتی با استفاده از نرم افزار OpenQuake بیشینه شتاب و سرعت زمین برای دوره بازگشت های 50 سال و 475 سال و نمودارهای منحنی خطر PGA و PGV برای دوره 50 سال رسم شد. نتایج نشان می دهد که بیشترین سطح PGA برای دوره بازگشت های 50 و 475 سال به ترتیب g 23/0 و g 6/0 و به روش تعینی g 8/0 می باشد. در استان فارس، چهار منطقه پر خطر در شمال غرب، غرب، جنوب و جنوب شرق قرار دارد. این مناطق نزدیک به گسل های کازرون، قیر و زاگرس مرتفع می باشند که سابقه زمین لرزه های بزرگ تاریخی و دستگاهی را دارا هستند. به طورکلی می توان گفت که مناطق با تراکم جمعیت بالا و شهرهای مهم استان به دلیل نزدیک بودن به گسل های منطقه در مناطق با خطر بالا قرار دارند.

پهنه بندی مناطق بر اساس نقش عوامل مخرب محیطی عبارت است از تقسیم کردن نواحی جغرافیایی به درجات مختلف بر حسب واکنش در مقابل بلایای طبیعی. منطقه مورد مطالعه دارای نامناسب ترین و کم دوام ترین مصالح ساختمانی در برابر خطر زمین لرزه است. به همین دلیل ابتدا وضعیت لرزه خیزی در نقاط مختلف استان مشخص، سپس وضعیت دوام و نوع مصالح ساختمانی به کار برده شده در هر یک از این پهنه ها مشخص گردید و در نهایت اولویت هایی برحسب شدت خطر زمین لرزه و میزان دوام بناها در جهت استفاده برنامه ریزان برای در اولویت قرار دادن نواحی، با خطر بالا و بناهای کم دوام جهت بهسازی و بازسازی این پهنه ها صورت گرفته است. در این راستا ابتدا مهمترین عوامل موثر در منطقه به عنوان عوامل اصلی در وقوع زمین لرزه شناسایی گردیده، سپس لایه های اطلاعاتی با استفاده از GIS ساخته و وزن دهی شده اند. در نهایت در این تحقیق مدل پهنه بندی به دست آمده با وضعیت ساختمان ها در هر شهرستان مقایسه و اولویت بندی شده اند.